Andere klanken.

Nederland is een orgelland bij uitstek. Vele fraaie orgel uit de barok, romantiek en 20e eeuw is Nederland rijk.  Elk met een eigen karakter en klankkleur. De majestueuze Duitse, Nederlandse- en Franse orgel s zijn alom bekend bij de orgelliefhebber. Daarnaast kennen we vele kleinere orgels allen gebouwd in de traditie van hun tijd. 

Minder bekend zijn de Engelse orgels. Het eerste werd in Nederland geplaatst in 1899 een Forster & Andrews-orgel in de Hervormde Kerk te Nieuwer ter Aa. Gevolgd in 1920 Rotterdam, 1977 Amersfoort en Hilversum, 1981 het grootste Engelse orgel in Schagen en een orgel in Haringhuizen, 1985 Amersfoort en IJmuiden. De laatste jaren zijn er tientallen “redundant”  (romantische) Engelse-orgels geplaatst in Nederland.
Het Engelse-orgel wijkt in vele facetten af van het in Nederland gebruikelijke. Als eerst de opbouw. Geen hoofd-, rug- en bovenwerk maar een Great, Swell en Choir wat een totaal andere benadering nodig heeft. Zie hiervoor een uitgebreid artikel van Tjeerd van der Ploeg. Verder is het uiterlijk afwijkend (veelal geschilderde frontpijpen). Het meest afwijkende is de klank.
De basis van het orgel is de Diapason die niet te vergelijken is met de prestant, de Diaposaon is veel breder van klank (doorgaans breder dan de Montre op de Franse orgels uit de romantiek). De fluiten zijn zeer rond, snijdende stijkers (pas na 1843) en orkestrale tongwerken. Het Engels romantische orgel is niet te vergelijken met de Nederlandse-, Duitse- of Franse Romantische orgels. Wel bijzonder is de klank, het full Swell in de gesloten kast, de dynamiek die zicht openbaard als de kast opent. De brede grondklank. Orgels waar de diverse Romantische literatuur zeer overtuigend klinkt maar door de veelal klassieke opbouw van het Great klinkt ook de Barok zeer goed.

Op de pagina´s van deze site een opsomming van Engelse Orgels in Nederland en een verameling wat er op het Internet te vinden is. Voor suggesties staan wij uiteraard open. Gebuik hiervoor het contact formulier.