Materiaaleisen

Vorige Start Omhoog Volgende

Materiaal- en proceseisen.

Uit het voorgaande in deze paragraaf kan men nu de te nemen eisen distilleren aangaande materiaal- en proceskeuze tevens komen ook zaken aan de orde i.v.m. de instandhouding.

Om de optredende contactdrukken te weerstaan dient men voor contraforme loopvlakken harde en sterke materialen te gebruiken, dus voor wentellichamen en loopringen. Dit zegt meteen dat voor de kooi een zachter materiaal gebruikt moet worden, conform loopvlak, daar dat van het wentellichaam vast staat. Ook is duidelijk dat met de macrovormgeving (profiel, afmetingen) een optimum mogelijk is i.v.m. de kromtestralen, zie formule van Herz. Met het oog op de microvormgeving, bij contraforme loopvlakken (oppervlakteruwheid), kunnen we zien dat deze zo glad mogelijk dienen te zijn, dit zit alleen vast aan een economische grens. Indien er oneffenheden zijn loopt de spanning plaatselijk nog veel hoger op , met als gevolg eerdere vermoeiingsverschijnselen.

Met het oog op de rollende wrijving moet men harde en vormvaste materialen gebruiken, zie formule rolweerstand, dit daar de rolweerstand afhankelijk is van de grote van het contactoppervlak. Daar er gesmeerd wordt kan er bij rollen slip ontstaan (dit geeft ploegwrijving), dit brengt met zich mede dat de hardheid van wentellichaam en ringen niet veel mag verschillen. Bij het rollen heeft men nauwelijks last van adhesiewrijving. Echter in de kooi treedt glijdende wrijving op. Dit impliceert dat als het wentellichaam materiaal vaststaat er voor de kooi een zachter materiaal gebruikt moet worden. Het materiaal van de kooi moet dusdanig zijn dat zo weinig mogelijk adhesie tussen deze en wentellichaam mogelijk is.

In het algemeen kan dubbelvlakkige slijtage betreden worden door een juiste materiaalkeuze en het toepassen van beschermende lagen. Door de hoge en wisselende contactdrukken bij de contraforme loopvlakken ontstaat er door vermoeiingsverschijnslen putvorming. Deze kan men bestrijden door het juiste materiaal en beschermende lagen toe te passen. Men maakt meestal gebruik van een beschermende laag met grote hardheid. Deze zou men kunnen verkrijgen door harden, vlamharden, carboneren of nitreren. De voorwaarden waaraan deze laag dient te voldoen zijn:

- de laag moet enkele mm dik zijn, dit door het geconcentreerde contact, waardoor een grote dieptewerking ontstaat

- de laag moet beter bestand zijn tegen vermoeiing dan het moedermateriaal.

Bij zuiver of vrijwel zuiver rollen heeft smeren een ongunstige invloed op putvorming. Wanneer er eenmaal haarscheurtjes zijn gevormd komt er olie in, door drukopbouw krijgt men splijtwerking. Voor de vormgeving geld hier hetzelfde als bij rollende wrijving, verlaging van contactdrukpieken geeft minder snel vermoeiingsverschijnselen.

Bij conforme loopvlakken heeft men te maken met adhesieve- en ploegslijtage. Dit eerste kan men voorkomen door een juiste materiaalkeuze, verder is dit verschijnsel afhankelijk van de ploegslijtage. Verder geld hetzelfde als bij ploegwrijving.

Abrasieve slijtage kan men voorkomen door ervoor te zorgen dat er geen deeltjes van buiten in het lager komt. Het eventuele binnentredende vuil en loopvlakdeeltjes kunnen weggespoeld worden d.m.v. een smeermiddel (deze dan wel reinigen) i.g.v. vetsmering afhankelijk van de mogelijke vervuiling, vetvulling verversen.

Zaken die nog niet aan de orde zijn geweest.

Door de lagerspeling dient ook de weerstand tegen stootbelasting groot te zijn. Verder moet men rekening houden met corrosie. Ook de bewerkbaarheid is zeer belangrijk, dit op het economische aspect.

Welk materiaal gebruiken.

Gezien de materiaal- en produktie-eisen zou men heel goed gebruik kunnen maken van een goede staalsoort. Die dan wel voor doorharding geschikt dient te zijn. Dit daar nitreren, wat een zeer hoge weerstand biedt tegen vermoeiing, afvalt, door relatief kleine onderdelen moet men al badnitreren wat zeer ongunstig is voor de weerstand tegen stootbelasting (lagerspeling), ook de geringe laagdikte werkt niet mee, dit geld tevens voor carboneren, ook hier zal de economische factor meespelen (nitreertijd zeer lang). Carboneren valt ook af dit door eerder genoemde laagdikte maar het is ook niet geschikt voor kleine onderdelen. Het staal dient wel zeer zuiver te zijn, dit daar verontreinigingen de weerstand tegen vermoeiing ongunstig beïnvloed. Verder zou men licht met chroom kunnen legeren wat een positief effect heeft op de warmtebehandeling, echter het beïnvloed de hardbaarheid nadelig zodat het percentage Cr niet te groot mag zijn. Dit alles geeft dat het materiaal nog steeds goed bewerkbaar is. Men kan eerst het lager maken en dan harden (martensiet structuur, beter bestand tegen vermoeiing door interne spanningen), en vervolgens ontlaten (behouden ductiteit, verminderen brosheid).

 

Hengstman © 2000-2004.
Bij problemen met of vragen over dit web kunt u contact opnemen met [mail].
Laatst bijgewerkt: 25 januari 2004.