|
|
|
Om onze raket de ruimte in te krijgen weten we steeds meer. We kennen het principe, we weten hoe hard we moeten gaan. Maar als ik me niet vergis was er nog een probleem met de atmosfeer. Als eerste probleem van de atmosfeer is de aanwezigheid van zuurstof. Nu zegt u hoezo een probleem dit hebben we toch nodig voor een motor. Klopt maar wanneer we naar de ruimte gaan wordt de lucht steeds ijler en eenmaal boven is er geen spatje lucht (en dus ook geen zuurstof) meer aanwezig. Maar dit is slechts een technisch probleempje wat we verderop zullen oplossen. Een ander probleem van de atmosfeer is de wrijving. Het bewegen door de atmosfeer ondervindt tegenstand door de wrijving van ons voertuig met de in de atmosfeer aanwezige gassen. Je kunt het merken als je fietst op een windloze dag. Hoe harder je fietst hoe harder het ' wappert' langs je oren. Ook kun je het goed merken als je uit een hard rijdende auto je hand uit het raampje steekt. Je hand wordt hard naar achteren geduwd. Onze raket zal tijdens zijn reis door de atmosfeer ook deze wrijving ondervinden. Om zo min mogelijk last te hebben van deze wrijving zal de raket zo ontworpen worden dat de weerstand zo klein mogelijk word. Helaas zal door de wrijving, ondanks de aërodynamische vorm, de snelheid van de raket afnemen en zal er meer kracht (stuwkracht) nodig zijn om onze raket de ruimte in te krijgen. Om zo min mogelijk last te hebben van de wrijving zal de raket in de dikkere lagen van de atmosfeer meestal niet te veel moeite doen om zoveel mogelijk snelheid te winnen maar deze eerste minuten gebruiken om hoogte te winnen. Pas in de hogere, dunnere, lagen van de atmosfeer waar de wrijving veel minder is wordt de snelheid verder opgevoerd. |
|
Hengstman © 2000-2004.
|